Antalya’nın Finike ilçesinde, dünyaca ünlü narenciye bahçelerinde hasat başladı. Bu yıl yaklaşık 250 bin ton rekolte beklenirken, büyüklüğüne göre kilogramı dalında 22 ile 30 lira arasında değişen portakallar, çiftçinin yüzünü güldürdü.
Finike’nin Dünyaca Ünlü Portakalı ‘İmar’ Tehdidi Altında!
Ürünler hem iç pazara (İstanbul, Ankara, Bursa) hem de dış pazara (Rusya ve Balkan ülkeleri) gönderiliyor.
Finikeli üretici Ömer Bilal, 150 dekar alanda narenciye üretimi yaptığını ve bu sezon 60 dekarlık portakal bahçesinden 750 ton rekolte hedeflediğini belirtti. Sezona güçlü başladıklarını söyleyen Bilal, “Güzel bir sezon geçiriyoruz, rakamlar tatmin edici derecede. Bu seneye kadar rakamlar düşük gidiyordu. Ancak maliyetlerimiz çok yüksek,” dedi.
“BAHÇELER VİLLALARA DÖNÜŞMESİN!”
Üretici Ömer Bilal, fiyatların tatmin edici olmasının sevindirici olduğunu ancak bölgedeki en büyük tehlikeye de dikkat çekti. Bilal, narenciye bahçelerinin imara açıldığını vurgulayarak önemli bir uyarıda bulundu:
“Portakalın fiyatları düşük, maliyetler yüksek olduğu için insanlar bahçelerini kesiyor. Bölgede her yıl 100–150 dekar narenciye alanı imara açılıyor veya farklı bahçe türlerine dönüştürülüyor. Eğer bu sezon başlayan fiyatlar bu şekilde devam ederse Finike’de narenciye üretimi sürer. Finike dünyanın en güzel portakalını yetiştiriyor. Bu bahçelerin otellere ve villalara dönüşmesi hepimize zarar verir.”
Toprak TV olarak:
Antalya’dan, Finike‘den gelen bu haberin bizde iki duygusu var: Sevinç ve Korku.
Sevinçliyiz; çünkü 250 bin tonluk bereket var ve çiftçimiz, tarlada 22-30 TL gibi “tatmin edici” bir fiyat görmüş.
Ama korkuyoruz; çünkü üretici Ömer Bilal’in feryadı, “BİZİM” en büyük kâbusumuzdur. “Fiyatlar düşük olduğu için insanlar bahçelerini kesiyor, her yıl 150 dekar arazi imara açılıyor.”
Bu, “rant” ile “tarım” arasındaki savaştır. Bu, “beton” ile “bereket” arasındaki tercihtir. Finike’nin o dünyaca ünlü, o eşsiz portakal bahçelerinin otellere ve villalara dönüşmesi bir “gelişim” değil, o toprağa “ihanet”tir.
Eğer o çiftçi o 30 TL’yi kazanamazsa, o maliyetler altında ezilirse, yarın o “dünyanın en güzel portakalını” yiyecek bir bahçemiz kalmayacak. O bahçelerin korunması, milli bir meseledir!
