Antalya’da düzenlenen “Akdeniz Bölgesi Keçi Çalıştayı”nın sonuç raporu, kıl keçisinin ve çobanlık mesleğinin can çekiştiğini, ancak doğru adımlarla yeniden şahlanabileceğini ortaya koydu. Antalya Tarım Konseyi ve paydaşların hazırladığı raporda, mera yasaklarından vahşi hayvan saldırılarına, “kız vermeme” sorunundan pazarlamaya kadar her şey masaya yatırıldı.
Keçi Ormanın Düşmanı Değil, Yangın Savarıdır
“Çobana Çeyiz Desteği Verilsin”
Raporun en dikkat çeken kısmı sosyolojik tespitler oldu. Çobanların evlenmekte güçlük çektiği, ailelerin kızlarını çobanlara vermek istemediği belirtilerek şu öneri getirildi: “Kadınlar çobanla evlenmek istemiyor. Bu durum mesleğin sonunu getiriyor. Çoban çiftlere düğün ve çeyiz desteği verilmeli, kadınların SGK primleri devlet tarafından ödenmelidir.”
Keçi Ormanın Düşmanı Değil, İlacıdır
Raporda, keçinin orman ekosisteminin doğal bir parçası olduğu vurgulandı. Ağaçlandırmadan 10-15 yıl sonra ormanların kontrollü otlatmaya açılmasının, yanıcı madde yükünü azaltarak orman yangınlarını önlediği belirtildi. “Mera vasfını kaybetmiş alan” tanımının kaldırılması ve bu alanların hayvancılığa kazandırılması istendi.
Keçi Ormanın Düşmanı Değil, Yangın Savarıdır
Kurt ve Domuz Tehdidi: “Canavar” Bıktırdı
Halk arasında “canavar” denilen kurt saldırıları ve artan domuz popülasyonu nedeniyle birçok çobanın mesleği bıraktığı kaydedildi. Çözüm olarak TARSİM kapsamının genişletilmesi ve bölgesel kontrol mekanizmaları önerildi.
Toprak TV olarak:
Keçi, Anadolu’nun “inatçı” değil, “sabırlı” bereketidir. Yıllarca “ormanın düşmanı” ilan edilip dağdan indirilen keçinin yokluğunda, ormanlarımızın nasıl çıra gibi yandığını hepimiz gördük. Raporun tespiti çok yerinde: Keçi ormanın itfaiyesidir. Ancak asıl yangın çobanın evinde. Bir toplum, gıdasını üreten çobanına “kız vermeyecek” kadar o mesleği hor görüyorsa, aç kalmaya mahkumdur. Çobanın sosyal statüsü devlet eliyle, teşvikle, sigortayla yükseltilmelidir. “Toros Oğlağı” markasıyla o eti dünyaya satmak, çobanı da “iş insanı” statüsüne sokmak zorundayız.
