Antalya’nın İbradı ilçesinde, Toros Dağları’nın 1500 rakımlı zirvelerinde yetişen Andız ağaçları, köylünün geçim kaynağı ve şifa kapısı olmaya devam ediyor. Eylül ayında toplanıp çuvallanan kozalaklar, Kasım ve Aralık aylarında meşakkatli bir süreçten geçerek pekmeze dönüşüyor.
Torosların Şifası Andız Pekmezi: Acısını Almak İçin Hamurla Kaynatıyorlar
Çekiçle Kırılıyor, Kül İle Mayalanıyor
İbradı’nın Ürünlü Mahallesi‘nde 20 yıldır bu geleneği yaşatan Fatma Yamansoy (70) ve Sebahattin Özen (63), pekmezin sırrının “El Emeği” olduğunu belirtiyor. Makinenin kozalağı ezerek tadı acılaştırdığını söyleyen üreticiler, tonlarca kozalağı ellerinde çekiç ve keserle tek tek kırıyor.
Torosların Şifası Andız Pekmezi: Acısını Almak İçin Hamurla Kaynatıyorlar
Acısını Almak İçin “Hamur” Atılıyor
Andız pekmezinin yapımı adeta bir kimya laboratuvarını andırıyor. Kozalakların kekre ve acı tadını almak için kaynama kazanına önce meşe veya incir külü suyu ekleniyor. Bu işlem pekmeze berraklık veriyor. Ardından pişi hamuruna benzer bezeler kazanlara atılarak, kalan son acılığın hamur tarafından emilmesi sağlanıyor.
10 Kilo Kozalaktan 1 Kilo Pekmez
7-8 saat boyunca odun ateşinde durmadan karıştırılarak kaynatılan şıra, sonunda şifalı pekmeze dönüşüyor. Fatma Yamansoy, “10 kilo kozalaktan ancak 1 kilo pekmez alabiliyoruz. Yol yok, iz yok, sırtımızda taşıyoruz. Kilosunu 500 TL’den satıyoruz, derman arayanlar bizi buluyor” diyerek emeğin boyutunu gözler önüne serdi.
Torosların Şifası Andız Pekmezi: Acısını Almak İçin Hamurla Kaynatıyorlar
Toprak TV Olarak:
Andız Pekmezi, sadece bir gıda değil, Torosların insanlığa sunduğu doğal bir ilaçtır. İçindeki kül ve hamur detayı, Anadolu insanının gıda mühendisliğidir. Dağdan sırtta indirilip, çekiçle kırılıp, saatlerce ateş karşısında beklenen bu emeğin karşılığı paha biçilemez. Bu geleneği yaşatan o nasırlı elleri öpüyoruz.
Torosların Şifası Andız Pekmezi: Acısını Almak İçin Hamurla Kaynatıyorlar
